Saam - Aikido

Saam – Aikido

Saam wil de mogelijkheden van mensen om contact te kunnen maken en in verbinding te zijn vergroten - Goes, Zeeland

Verslag ki-lessen

Wat doen we eigenlijk in een ki-les? Een ki-les is bedoeld om stil te staan bij en verdieping toe te laten met betrekking tot zaken die een diepe impact kunnen hebben op ons leven, maar waar we in de regel niet of nauwelijks bij stil staan.

Ki-les september 2016: laten leiden door de waarnemer en de beweger in plaats van driften en ego
Verslag

Tijdens deze les hebben we aandacht gehad voor de manier waarop mensen in elkaar zitten. We zijn er vanuit gegaan dat een mens niet alleen een fysiek lichaam heeft, maar dat we bestaan uit meerdere “lagen”. Deze lagen kunnen met elkaar in conflict komen. Daarom is het zinvol om hierbij stil te staan.

In deze visie heeft een mens een fysiek-energetische -, een emotionele – en een mentale laag. De emotionele laag bevat naast onze fijne menselijke emoties ook onze dierlijke driften. De mentale laag bevat ons ego, ons zelfbeeld, ons onderbewustzijn en het idee dat we hebben over de wereld. De emotionele en de mentale laag strijden regelmatig om voorrang als het gaat om het aansturen van het grote geheel. Allebei willen ze achter het stuur zitten, maar waar doen we goed aan: volgen we onze driften, of ons verstand? Dat kan behoorlijk wat spanning in het systeem teweeg brengen, in en tussen mensen. Is deze interne strijd het lot van de mens, of kunnen we toch in harmonie met ons zelf en de ander leven?

Ja dat kan, als we ons realiseren dat geen van deze lagen de dienst uit hoeven maken. Ons mens-zijn geeft ons namelijk toegang tot een andere dimensie. In deze dimensie opereren de onderdelen niet los van elkaar maar is er verbondenheid en eenheid. In deze dimensie zijn, zoals we dat hebben benoemd, de waarnemer en de beweger actief. De waarnemer geeft ons overzicht. De beweger beweegt het geheel op een gezonde manier in harmonie met de omgeving. Dit oerconcept van eenwording is bekend in verschillende spirituele richtingen en krijgskunsten onder verschillende namen. Zo wordt de waarnemer ook wel het hogere of goddelijke zelf genoemd. De naam doet er echter niet toe. Wat telt is of we met dit beeld de conflicten tussen de lagen  kunnen verminderen, zodat we meer in harmonie kunnen leven.

We hebben in de les oefeningen gedaan om te voelen hoe deze verbeelding de waarneming en de beweging beïnvloedt. De bewegingen werden meer ontspannen. Het lukte beter om rustig en verbonden te blijven, ook als de uitdaging groter werd.

Ki-les oktober 2016: “geven” is niet altijd makkelijk
Verslag

Tijdens deze les hebben we het proces van geven nader onderzocht. Welke houding vraagt het en wat betekent het voor de interactie tussen mensen. Wanneer start het proces van geven, wat zijn bijzondere momenten en wanneer stopt het? Een van de oefeningen was het gewicht van onze armen geven aan een ander. Dat blijkt lastig, zeker als we tegelijkertijd ook aandacht willen hebben voor de ander. Een andere oefening was elkaar een houten stok geven. De interacties in het proces van geven blijken ingewikkelder dan we denken. Het begint eerder dan we denken en het eindigt later.

Wanneer we het geleerde toepassen op oefeningen waarbij we de uitdaging steeds wat groter maken, blijkt dat we goed om kunnen gaan met de uitdaging zolang we kunnen blijven geven. Lukt dat niet, dan verliezen we de verbinding. We trekken ons terug of gaan de ander controleren. Ook blijkt dat ondersteunen en accepteren een vorm van geven is. Er is eigenlijk geen verschil.

Ki-les november 2016: het verschil tussen aandacht en energie
Verslag

In deze les stond het verschil tussen aandacht en energie centraal. Kun je het verschil voelen tussen aandacht en energie? Hoe makkelijk of moeilijk is het om iets of iemand aandacht te geven en je energie bij je te houden en wil je dat?

Je energie bij je houden blijkt gemakkelijker naarmate de vraag om aandacht minder uitdagend is. In aikido willen we niet vechten. Dat betekent dat we onze energie niet in willen zetten om de tegenstander uit te schakelen.

Ki-les december 2016: geven en ondersteunen zijn hetzelfde
Verslag

In deze les hebben we de thema’s van de lessen in september en oktober aan elkaar gekoppeld en verder uitgediept.

We hebben dus aandacht gehad voor geven en ondersteunen vanuit eenheid, ofwel jezelf helemaal kunnen geven en de ander helemaal kunnen ondersteunen. Ook hebben we de relatie tussen geven en ondersteunen beter onderzocht. Ondersteunen is een vorm van geven.

Ki-les januari 2017: aandacht geven, ook als je onder druk staat
Verslag

In deze les kwamen veel onderdelen van eerdere ki-lessen terug. We hebben veel met de jo (houten stok) gewerkt. Deze kunnen we zien als een interface in het leven. Het contact tussen mensen gebeurt vaak naar aanleiding van iets dat aandacht vraagt. In deze les had de jo deze functie.

Het was mooi om te zien dat beweging makkelijk verloopt als de aandacht niet naar de jo gaat, maar naar degene die de jo vastheeft.

Ki-les februari 2017: ondersteunen
Verslag

In deze les hebben we opnieuw aandacht besteed aan het begrip ondersteunen en hebben gekeken en gevoeld wat het verschil is tussen ondersteunen in materiële zin en in menselijke zin. In materiële zin is ondersteunen de last dragen en daarmee de verantwoordelijkheid voor een situatie. De poten van een tafel bijvoorbeeld. In menselijke zin is ondersteunen veel meer iemand laten weten dat hij er mag zijn en helpen zijn doel te bereiken, zonder daarin de ander je wil op te leggen of te veel te sturen.

In de oefeningen kwamen deze twee zienswijzen terug en het bleek hoezeer we geneigd zijn om op een materiële manier te ondersteunen en de verantwoordelijkheid van de ander overnemen als we ondersteunen, of juist die verantwoordelijkheid aan de ander te geven als we om ondersteuning vragen. Het valt niet mee om niet materieel te denken als we ondersteunen, of als we ondersteuning vragen.

Reacties zijn afgesloten.